Is de Louise Hay filosofie geschikt voor jou?

Is de Louise Hay filosofie geschikt voor jou?

In het boek ‘Je kunt je leven helen’ – waarin de filosofie wordt beschreven en uitgelegd – legt Louise uit dat onze overtuigingen en de ideeën die we over onszelf hebben vaak de oorzaak zijn van onze emotionele problemen en van onze lichamelijke aandoeningen.

Deze ideeën en uitgangspunten kunnen echter nogal confronterend zijn en daardoor tot weerstanden leiden.

Dit was in ieder geval bij mijzelf het geval, toen ik het boek voor het eerst wilde lezen. Ik had het boek gekocht omdat ik er veel goeds over gehoord had, maar het kwam al snel ongelezen op de boekenplank terecht.

Confronterend en zéker niet op mij van toepassing

Wat Louise schreef, vond ik grotendeels niet op mij van toepassing. Want natúúrlijk hield ik al van mezelf, vond ik mezelf best goed genoeg en had ik geen last van haat- en wrokgevoelens – dus waarom zou ik dan het boek gaan lezen?

En dan had je nog de beroemde – en tevens ‘beruchte’ – lijst met aandoeningen en de daarmee corresponderende gedachtepatronen. Een aantal beschrijvingen daaruit vond ik best herkenbaar. Maar toen ik bij de beschrijving van de op mij van toepasbare ziekten kwam, nee hoor, daarin herkende ik mijzelf écht niet!

Het is namelijk zo dat mijn lichaam sinds mijn negende levensjaar lijdt aan een mengvorm van meerdere reumatische aandoeningen. En als gevolg daarvan hebben mijn gewrichten en organen in de loop der jaren veel schade opgelopen en heb ik een flink aantal operaties ondergaan. En natuurlijk is dat allemaal regelmatig erg lastig en pijnlijk voor me, maar ik leid mijn leven en ik lijd het niet. Ofwel, ik laat mijn leven en mijn dag er niet door bederven.

En nu zei Louise Hay in haar boek – tenminste zo vatte ik het destijds op – dat ik ziek ben geworden door gevoelens en gedachten die door haar werden beschreven met termen als ‘slachtoffer zijn, gebrek aan liefde, wrok en chronische verbittering’ (zie bij Reuma), ‘opgeven, liever sterven dan voor jezelf opkomen, kwaadheid en straf’ (Lupus), ‘jezelf tegen het leven beschermen, er geen vertrouwen in hebben dat je in staat bent om voor jezelf te zorgen als dat nodig is’ (Sclerodermie) en nog véél meer waar ik me niet in herkende.

Het grotere geheel

Ik heb een blij en opgeruimd karakter en ik krijg geen slecht humeur van pijn of ongemak, eerder word ik er strijdlustig van en voor de rest ga ik gewoon door met mijn leven. Ik heb me daarbij altijd – nou ja, bíjna altijd want ik heb natuurlijk ook weleens een negatieve bui – op oplossingen gericht en niet op problemen. En in wat Louise hier beschreef, herkende ik me echt totaal niet en daarom ging het boek de boekenkast in en daar bleef het staan.

Hoelang het boek daar gestaan heeft dat weet ik niet meer, maar het waren zeker een paar jaren, totdat ik op een dag op bezoek ging bij iemand die het boek tevoorschijn haalde. Het was een mentor op een school voor voortgezet onderwijs bij mij in de buurt en hij had het boek op school in de kast staan en gebruikte het dus waarschijnlijk ook in zijn contacten met leerlingen. Toen ik hem vertelde dat ik er ‘niets mee had’ omdat ik me totáál niet in de ziektebeelden en beschrijvingen herkende, zei hij iets wat voor mij tot een omslag geleid heeft.

Hij vertelde over de invloed van familiepatronen en het kwam er op neer dat de gedachtepatronen die bij ‘mijn’ ziekten stonden, ook bij ouders of grootouders vandaan konden komen en op die manier op mij konden zijn overgedragen. En dat ik daar – ook al had ik die gedachten dan zelf niet bewust – toch onbewust aan mee had geleden en daardoor dan ziek kon zijn geworden.

En afgezien daarvan, staat er ook duidelijk in het boek dat de genoemde gedachtepatronen mogelijke oorzaken zijn, wat dus betekent dat ze niet per se ook van toepassing hoeven te zijn op jou.

Ook gedeeltelijke toepassing van de filosofie kan je veel moois brengen

Die twee nieuwe uitgangspunten maakten dat ik het boek na al die tijd uit de kast haalde en dat ik er eindelijk écht in ging lezen. En ik ontdekte dat het boek, ook al kon ik me lang niet vinden in alles wat er geschreven stond, nog genoeg waardevolle inzichten en technieken bevatte waar ik van kon profiteren in mijn leven. En raad eens wat er toen gebeurde?

Ik begon me te herkennen in bepaalde uitgangspunten waar ik eerst ‘niets mee had’. Ik ontdekte bijvoorbeeld dat ik wél degelijk ook gevoelens van ‘niet goed genoeg zijn’ had en dat ik regelmatig niet zo lief was voor mezelf en kritiek had op mezelf.

Dus door de bank genomen vond ik mezelf best wel ‘te pruimen’, maar echt volledig van mezelf houden, precies zoals ik was? En ook in de beschrijvingen van de ziektebeelden begon ik te zien dat sommige aspecten – zij het in milde vorm – echt wel aanwezig waren of waren geweest in mijn gedachtepatroon. En toen ik dat allemaal herkende en erkende, toen kon ik daaraan gaan werken en begon mijn leven te veranderen.

Door het toepassen van de Louise Hay filosofie is mijn leven leuker en gemakkelijker geworden. En dát wens ik jou óók toe!

Is de Louise Hay filosofie geschikt voor jou?

Durf jij je open te stellen voor de lessen van Louise? Koop of leen dan het boek ‘Je kunt je leven helen’ en begin met leven volgens de richtlijnen die jou het meeste aanspreken en met het toepassen van een paar technieken. En kijk dan eens wat er gebeurt en verandert in je leven.

En dat wat je niet aanstaat? Dat kun en mag je gewoon naast je neerleggen. Je zult namelijk zien dat ook het ‘gedeeltelijk’ toepassen van de filosofie al tot mooie en zelfs geweldige resultaten kan leiden.

Je kunt dus simpelweg beginnen met open te staan voor de uitgangspunten en stellingen die jou wél aanspreken en door deze te bestuderen en samen met de bijbehorende technieken toe te passen in jouw dagelijkse leven. En die andere uitgangspunten en stellingen, daar ‘groei’ je misschien vanzelf wel in. Of niet, en dat is ook oké. Wat je niet aanstaat, leg je gewoon naast je neer. Jíj bent de kracht en de baas in jouw wereld, volgens Louise!

Leven volgens de filosofie is een proces

Kortom: leven volgens de Louise Hay filosofie is een proces waarin je zelfonderzoek doet, waar je in groeit en waar je ingroeit. Met sommige uitgangspunten en uitspraken zul je het nooit eens worden en in andere uitgangspunten zul je op een gegeven moment ook je eigen waarheid kunnen herkennen.

Hoe denk jíj over de Louise Hay filosofie?

Waar ben je het mee eens, en waarmee niet?

Dirkje Evers

Dirkje Evers is de oprichter en eigenaar van Groeikans Academie. De blogs op deze website dateren uit de periode 2012-2014, maar de inhoud is nog steeds waardevol, want de ‘lessen’ uit de blogs zijn tijdloos.

Momenteel is Dirkje actief binnen haar webdesignbedrijf Presenteer Jezelf Online. Vanzelfsprekend heeft ze ook deze website voor Groeikans Academie zelfgemaakt.

Laat een reactie achter